OBarrete

Porque A Arte Somos Nós

Florbela,

Fada branca,

Dolorosa,

A dor foi teu dote,

Teu embate,

Teu prazer,

Transfiguraste o mundo

Em arte.

Florbela,

Asa branca,

Amorosa,

O amor foi tua sede,

Tua loucura,

Teu vinho forte,

Choraste sempre

O ausente.

Florbela,

Égua branca,

Potranca insaciável,

Eros foi teu amante,

Bebeste fel amargo,

Na luminosa taça

De um sol agonizante.

Florbela,

Branca castelã,

Princesa de boca rubra,

Isolada numa torre de névoa,

Espalhaste sangue

Pelos cravos

Da volúpia.

Alavanca de quimeras,

Primavera na charneca,

Força demoníaca,

A poesia de Florbela Espanca.

Raquel Naveira

One thought on “Poema: “Florbela Espanca (a ela)”

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Discover more from OBarrete

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading